Árið 2010 er árið þar sem ég mun hafa lifað í þrjá áratugi.....ég man svo vel daginn sem ég varð tvítug. Vá hvað ég hafði beðið lengi eftir þessum degi. Mér fannst ég ákaflega fullorðin en að sama skapi fannst mér þetta afskaplega skrítið. Nú er er svo komið að eftir nákvæmlega 74 daga verð ég þrítug. OMÆGOD......já ég sagði OMÆGOD!!! Vitiði afhverju???? Eftir 2 ár er ég nefnilega að fara að ferma. Já þið lásuð rétt: ÉG ER AÐ FARA AÐ FERMA EFTIR TVÖ ÁR!!!! Það eru 16 ár síðan ég fermdist sjálf......nei hættu nú alveg. Þetta er farið að nálgast 2 áratugi ískyggilega. Við verðum yngstu foreldarnir í kirkjunni það er alveg á hreinu. Ég trúi því hreinlega ekki að litli drengurinn með englahvíta hárið og risastóru bláu augun sé orðinn svona stór. Jeminn einasti....ég gæti orðið amma eftir 5-6 ár ef hann ákveður að fylgja í fótspor foreldra sinna. Nei nú skulum við hætta þessari umræðu áður en ég fæ slag. En vitið þið samt hvað?? Ég er svo ótrúlega glöð með það að ég sé að verða svona „gömul“ eins og margir segja. Fyrir tæpum 4 árum síðan kynntist ég æðislegum manni og konunni hans og þessi maður átti eftir að hafa mikil áhrif á mig þrátt fyrir að ég hafi fengið að þekkja hann allt of stutt. Við hjónin fórum til Mallorca í sumarfrí sumarið 2006. Þegar vika var eftir af dvöl okkar þarna kynntumst við ungu pari. Þau áttu tvo daga eftir þarna. Ég ætla ekki út í sögu þeirra í smáatriðum en til að gera langa sögu stutta þá sagði hann okkur að hann væri með krabbamein. Þetta kvöld gerðist eitthvað...við hjónin og þetta unga par smullum svona saman og það var eins og við hefðum alltaf þekkst. Úr þessu varð vinátta sem ég mun varðveita í hjarta mínu og vera þakklát fyrir alla ævi. Eftir heimkomu hélst þessi vinátta og við fórum í heimsókn til þeirra í hvert sinn sem við áttum leið til Reykjavíkur. Áttum margar frábærar kvöldstundir með tilheyrandi fíflagangi, mikið hlegið, spila, eldað saman að ógleymdum rúntunum okkar niður Laugaveginn með „Like a virgin“ í spilaranum. Eitt kvöld í október þetta ár var ég að spjalla við vin minn á msn og fór þá eitthvað að tala um hvað ég væri að verða gömul og fleira í þeim dúr. Það kom ekkert svar frá vini mínum í langann tíma. Ég var farin að halda að hann hefði móðgast eitthvað við mig þegar að allt í einu blikkaði í spjall glugganum. Þegar ég smellti á gluggann til að opna hann blasti við mér þessi stutta en hnitmiðaða og innihaldsríka setning: „Þóra mín gleðstu yfir hverju ári sem þú færð lifað við góða heilsu. Þakkaðu fyrir hverja mínútu sem þú færð með Robba og Jakobi!!!!!“ Í mars 2007 fluttum við hjónin út til Mallorca þar sem við fengum bæði sumarvinnu. Tíminn leið og við héldum sambandi við vinafólk okkar og fylgdumst með baráttu vinar okkar við þennan vágest. Að morgni 4.júlí kvaddi elsku hjartans vinur okkar þennan heim. Við fengum fréttirnar að um kvöldið. Ég fór á afvikinn stað þar sem ég gat verið í friði og hóf heita bæn til Guðs þar sem ég bað hann um að vaka okkur og öðrum ástvinum hans og sefa sorg okkar. Nokkrum dögum eftir jarðaförina var vinur minn mér efst í huga allan daginn. Ég saknaði hans svo hræðilega mikið og að ég grét. Bað Guð um að lofa mér að tala við vin minn í síðasta sinn á einn eða annan hátt. Um nóttina kom hann til mín í draumi. Það sem okkur fór á millli verður ekki tíundað hér enda er það einungis mitt að vita. En þarna í draumnum mundi ég eftir þessari mögnuðu setningu sem hann hafði sagt við mig á msninu forðum. Og þarna í draumnum hét ég honum því að hér eftir skyldi ég fagna hverju ári sem ég fengi að lifa við góða heilsu og þakka fyrir hverja mínútu með manninum mínum og drengnum okkar. Og ég hét honum því að þegar ég næði þrítugasta aldursárinu skyldi ég fagna með stæl á minn hátt. Og þannig er svo komið að þann 8.apríl á þessu ári mun ég vakna með bros á vör og hugsa með hlýju og söknuði til vinar míns sem hjálpaði mér að breyta hugsunum mínum og hjálpaði mér að hætta að fárast yfir því að eldast. Við eigum að þakka fyrir það að fá að lifa og fá að verða gömul. Það er nefnilega ekki sjálfgefið... og alls ekki öruggt. Það eina sem við getum verið viss um í þessu lífi er það að við deyjum. Ég mun fagna og þakka fyrir og heiðra minningu vinar míns á minn hátt.

 

Ég veit ekki hvort einhverjir verða sárir eða reiðir við lestur þessa pistils en verði það svo þá biðst ég afsökunar. Það var aldrei ætlun mín að særa neinn né reita til reiði. Langaði bara að deila með ykkur þessum hugsunum mínum. Mér finnst þetta bara svo magnað og frábært. Vona að þið treystið ykkur í það að hafa þá samband við mig og mun ég fjarlægja þessi skrif hið snarasta.

 

Ég hætti við að skrifa annál...nenni því hreinlega ekki. En nú er árið 2010 gengið í garð og ég hlakka til að takast á við það. Ég ætlaði að skrifa á statusinn á facebook í gær að ég væri nú formlega komin á fertugsaldurinn en skrifaði þess í stað að ég væri nú formlega komin á EFTIRLAUNAaldurinn.....var snögg að stroka þetta út þegar ég fattaði hvað ég skrifaði hehehehe J Mér finnst samt skrítið að hugsa til þess að ég sé að verða þrítug á þessu ári. Ég man svo glöggt eftir því þegar pabbi minn hélt upp á þrítugsafmælið sitt og þá var ég tíu ára......man eftir undirbúningnum og allt. En mér fannst líka skrítið að verða tvítug.....En að verða þrítug finnst mér ákaflega fullorðins....er búin að vera að velta fyrir mér heillengi hvernig ég ætli að fagna þessu og ég komst að niðurstöðu um daginn. Ætla að reyna að fá leigðan sumarbústað hjá mínu verkalýðsfélagi helgina sem ég á afmæli. Svo ætla ég að bjóða mömmu, pabba, afa, ömmu, föðurbróður mínum, Ingu systur (veit ekki með dóttur hennar), tengdaforeldrum mínum og nánustu vinum að koma og kíkja á okkur. Nóg af gistiplássi og svo verður bara grillað ofan í liðið og kaka, ís og kaffi á eftir. Býst ekki við að margir muni gista.En það væri gaman að sjá framan í fólk þó ekki væri nema nokkra klukkutíma. Fólki er velkomið að koma með bjór eða léttvín með sér með matnum og eftir á (skot er líka í lagi) og aðalatriðið er að hafa gaman J og fagna þessu með mér. Nú fer öll venjuleg rútína að hrökkva í gang bráðum. Byrja að vinna á mánudaginn, skólinn byrjar aftur 13.janúar....hlakka bara til. Fer í uppeldisfræði 203 en veit hvaða tvö önnur fög verða kennd. Þegar þessi önn er búin þá á ég bara 2 annir eftir J Útskrifast vorið 2011. Jæja ætli ég hafi þetta nokkuð lengra í bili. Best að fara og blanda einn góðan herbasjeik og vekja svo eiginmanninn eða kúra hjá honum í það minnsta. Hafið það gott....kveðjur úr Árbænum.

Það er aðfangadagur jóla og frúin í Dísarásnum búin að vera á fótum síðan kl 05:00. Ákvað að taka smá detox svona áður en maður fer að gleypa í sig jólasteikina, rjómasósuna og baileys ísinn með marssósunni.....Nei í alvöru mér finnst ekki sniðugt að vakna með svona á aðfangadag ofan á kvefið og hálsbólguna sem hefur verið að hrjá mig undanfarna daga. En ég ætla samt sem áður að njóta dagsins og kvöldsins með strákunum mínum. Það er ekkert eftir nema bara brúna kartöflurnar og búa til salatið...ja sko náttúrlega fyrir utan það að klæða okkur og hafa sig til. Þetta ár 2009 hefur verið alveg ótrúlega fljótt að líða. Þetta var skemmtilegt ár en því fylgdi samt sem áður smá dramatík á köflum. Næsta ár verður örugglega ekki síður skemmtilegt. Þá kemst maður formlega á fertugsaldurinn....hlakka bara til. Er ekki alveg búin að ákveða hvað ég ætla að gera í tilefni þess en er komin með nokkrar hugmyndir. En það verður ekkert rosalegt. Vil bara fagna þessu með fjölskyldunni minni og vinum. En jæja þetta verður ekki lengra í bili.....langaði bara að henda inn nokkrum línum hérna. Held að það sé ákaflega sniðugt að reyna að sofa aðeins meira. Vona að þið njótið jólana og samverustundana með fólkinu ykkar. Hin árlegi pistill mun sennilega birtast hér á gamlársdag. Frúin í Dísarásnum sendir ykkur öllum sínar bestu óskir um gleðileg jól og farsæld á komandi ári. Jólakveðjur héðan úr borginni......

Já það eru 18 dagar til jóla.....fyrirgefðu hvert fór árið 2009??? Ég trúi ekki að þetta ár sé að verða búið. En Jólafur Fagnar er svo sannarlega kominn á kreik hérna í Dísarásnum fyrir LÖNGU. Frúin á heimilinu datt í stuð um daginn og tók mig til og bakaði 2 sortir af jólasmákökum, gerði 3 lítra af jólaís með baileys bragði og setti pipp súkkulaði og daim út í.....tók smá frá í litla dollu sem ég frysti og smakkaði svo. Og vá hvað hann var góður J Búin að þrífa  allt hátt og lágt, jólaskinkan og hamborgarahryggurinn komin í hús, skrautið komið upp, búin með öll jólakort og allar jólagjafir (nema handa eiginmanninum) og búin að kaupa mér jóladressið. Er að fara á Frostrósartónleika næsta laugardag í Höllinni. Minn elskulegi eiginmaður keypti handa mér miða J , hann kann sko að gleðja sína ektakvinnu þessi elska. Þetta verður þá í þriðja sinn sem ég fer...en í þetta skipti fer ég ein en mér er sama, bara ef ég kemst á tónleikana. Hlakka til að komast í smá jólafrí....eyða smá tíma köllunum mínum. Þeir eru bara það besta og yndislegasta sem ég á. Þetta verður bara ljúft og hlakka svo til þegar skólinn er búinn.....ætla einmitt að klára heimaverkefni vikunnar á eftir. Skemmtilegt fag siðfræðin....kennarinn líka duglegur að stuða mann með fáránlegum spurningum. Spurði hann um daginn hvort hann hefði aldrei verið grýttur eða hvort honum hefði aldrei verið sagt að þegja....jú oft og mörgum sinnum var svarið sem ég fékk hehehehe. Jæja ég held að ég hafi ekkert af viti til þess að skrifa hérna í bili. Læt þetta því gott heita. Eigið ljúfa viku elskurnar.

Já síðasti pistill vakti mikla athygli og ég vil þakka öllum þeim sem kommentuðu og líka þeim sem sendu mér póst. Verði þessi skrif mín til að hjálpa einhverjum þá er tilætluðum árangri náð. Ég held að margir geri sér ekki grein fyrir því hversu ógeðslegt, grimmdarlegt og alvarlegt einelti getur verið. Eins og þegar ég skrifaði td að ég hafi verið kaffærð ofan í eitt klósettið á stráka klósettinu þá lét ég það vera að skrifa að strákarnir sem tóku mig þarna voru búnir að gera þarfir sínar fyrst í klósettið. Ég skolaði á mér hárið og skipti um bol og peysu svo að foreldrar mínir og amma og afi kæmust ekki að þessu. Ég íhugaði stundum sjálf, þegar mér leið sem verst, að taka mitt eigið líf. Sá engan tilgagn í því að lifa lengur, var einmana og leið ömurlega. Ég hafði bara, sem betur fer, aldrei kjark í það vegna þess að ég hef alltaf verið skíthrædd við dauðann. Ég veit það að nú eiga foreldrar mínir og amma kannski eftir að fá sjokk þegar þau lesa þetta. En bara svona var þetta og þetta er eitthvað sem ég treysti mér ekki að segja þeim auglitis til auglitis og þau verða bara að frétta þetta hérna. En mikið sem ég var glöð yfir viðbrögðunum frá ykkur. Það að skrifa þetta varð til þess að létta af mér mjög þungri byrði. Ég hvet alla til að ræða við börnin sín um einelti, hvað það er, hvaða áhrif það hefur á þann sem fyrir því verður og jafnvel aðstandendur fórnarlambsins. Foreldrar þurfa líka að hafa það í huga að þeirra börn geta alveg verið þátttakaendur í svona hvort sem er á eigin forsendum eða látið stjórnast af öðrum af einhverjum ástæðum. Foreldrar þeirra barna sem fyrir þessu verða verða líka að ganga hart að skólayfirvöldum og stjórnendum að eitthvað verði gert til þess að stöðva eineltið. Og gangi það ekki að fara með málið lengra....í fjölmiðla ef þarf. Þetta á ekki að líðast að líf fólks sé eyðilagt svona. Spáið í það að einelti er meira að segja til á meðal hinna fullorðnu. Fullorðið fólk að leggja annan fullorðin einstakling í einelti......þetta finnst mér fáránlegt og sýna algjöran vanþroska og að eitthvað sé mikið að. Ég mun aldrei hætt að fræða son minn um þetta og ég mun taka hart á því ef hann verður uppvís að því að hafa tekið þátt í að leggja annað barn í einelti. En ég mun líka kenna honum að hann MÁ verja sig....mér er sama hvað aðrir segja en þú hefur alltaf rétt á því að verja þig ef það er verið að ráðast á þig. Annars verðuru laminn í spað og troðinn undir allan tímann. Takk elskurnar fyrir að standa með mér og öll fallegu orðin ykkar. Þið eruð yndisleg.

 

Var að skoða myndir hjá einum vini mínum á facebook áðan og fór þá að hugsa aftur til grunnskólaárana, gagnfræðiskólaárana og seinna framhaldsskóla árana. Fyrir mig var þetta ömurlegur tími. Ég átti enga vini og var lögð í einelti. Veit ekki alveg hversvegna ég var lögð í einelti eða hvað olli því að ég átti enga vini. Held að ég hafi bara verið ósköp venjuleg í útliti, ekki leiðinleg...kannski svolítið spes. Þegar ég hugsa til baka get ég ekki með nokkru móti munað eftir neinu skemmtilegu við skólann. Vaknaði með hnút í maganum hvern einasta morgun, kveið því stöðugt að mæta í skólann og óttaðist að hitta þá sem lögðu mig í einelti hvert sem ég fór. Fegnust var ég þegar gagnfræðaskólanum lauk og ég losnaði úr því helvíti á jörðu sem skólinn heima var fyrir mig. Það voru ekki aðeins krakkar úr eldri bekkjum heldur einnig úr yngri bekkjum og bekkjarfélagar mínir (ekki allir þó, taki þeir til sín sem eiga),enda hef ég aldrei mætt á fermingarreunion og mun aldrei gera því ég hef enga löngun til að umgangast sumt af þessu fólki. Það var alveg sama hvað ég gerði til þess að falla inn í hópinn, það tókst aldrei. Ég var lamin, kaffærð í snjó, endalaus stríðni oft mjög grimmdarleg, kaffærð ofan í eitt klósettið á strákaklósettinu, hent í mann snjóboltum, hrint, sparkað í mig, logið upp á mig, hlutir sem ég átti voru eyðilagðir, baktal, kölluð ýmsum nöfnum, mér var sagt að ég væri ljót, feit, heimsk....og svo mætti lengi telja. Á endanum hætti ég að reyna og hélt mig út af fyrir mig. Lék mér ein heima eða úti, klæddi mig eins og ég vildi og lét sem mér stæði á sama um stríðnina. En mér stóð ekki á sama.Ég var brotin, hrædd, einmana og sárfann til í hjartanu og á sálinni. Ég grét næstum því hvern einasta dag og oft um nætur, þjáðist af magapínu, höfuðverk, sjálsálitið var í NÚLLI og sjálfstraustið langt undir frostmarki. Og þetta hefur fylgt mér allar götur síðan. Ég fæ enn hnút í magann þegar ég rekst á eitthvað af þessu fólki, og tek yfirleitt stórann sveig til þess að forðast að hitta það. Enn þann dag í dag veit ég ekki hver ástæðan var fyrir því að ég þótti ekki gjaldgeng meðal hinna og hversvegna þeim, sem eyðilögðu skólagönguna fyrir mér og gerðu þennan tíma að þeim sársaukafyllsta, einmanalegasta og ömurlegasta tíma sem ég hef upplifað, fannst ég eiga þetta skilið. Ég hata þetta fólk ekki því hatur leysir ekkert og bætir ekkert. Ég vorkenni þessu fólki frekar, mikið hefur það sjálft átt bágt. Því hlýtur að hafa liðið illa nema þau hafi verið samviskulaus með öllu. Ég fyrirgef þeim og þakka þeim. Þeirra vegna er ég sú sem ég er í dag.

Vá hvað mig hefur lengi langað til að skrifa um þetta......vona að ef einhver af gerendum mínum les þetta að sá hinn sami gefi sér tíma til að hugleiða þetta og reyna að gera sér í hugarlund hvað þetta gerði mér. Þetta virðist kannski saklaus stríðni en þetta var ekki saklaust grín fyrir mér. En í dag er ég  hvorki reið, sár eða bitur. Ég veit hver ég er í dag, hvað ég get og hvers virði ég er. Takk fyrir mig!!!!

 

Já síðasta blogg var svakalega uppörvandi eða þannig....en það er allt í lagi því það virðist enginn lesa þetta blogg lengur. Ég ætla samt að halda áfram að skrifa hér því það gefur mér færi á því að fá útrás...andlega. Andlega hliðin hefur alls ekki verið upp á marga fiska. En í dag fékk ég nóg af því að líða svona og nóg af því að níðast á sjálfri mér....ég leyfi öðrum ekki að níðast svona á mér svo því skyldi ég þá gefa sjálfri mér leyfi til þess???? Ég ákvað að nota smá tækni sem er verið að kenna okkur í skólanum (fagið heitir Sjálfsefling og samskiptatækni). Ég fór inn á bað, þar er RISA stór spegill. Var bara í buxum og bol og nú tók ég mig til og gagnrýndi sjálfa mig (ekki neikvætt...að gagnrýna þýðir: Að rýna til GAGNS!!!!). Horfði á mig ALLA og taldi upp það sem mér líkar við sjálfa mig...líkamlega. Ég fann ekki margt en nóg þó til þess að mér leið betur á eftir. Sagði svo nokkur vel valin og uppörvandi orð við sjálfa mig. En vantaði mig þó örlítið upp á til að bola vanlíðaninni alveg í burtu svo ég ákvað að gera það sem aldrei klikkar hjá mér þegar ég er eitthvað „down“ (svo ég sletti aðeins). Ég setti á mig maska, fór í heimahand- og fótsnyrtingu, fór í heita sturtu, bar á mig uppáhaldskremið mitt og fékk mér svo hressandi te á eftir. Er líka búin að tala við Svövu mína og hún ætlar að setjast niður með mér fljótlega og við ætlum að fara í gegnum mataræðið mitt (búin að breyta því helling en verður að breytast meira) og útbúa prógramm í ræktina handa mér sem ég get haft samhliða því að vera í tímum. Ég þarf að vera dugleg að hreyfa mig því það gefur mér orku og mér líður miklu betur þegar ég fer reglulega í ræktina. Þetta er í raun mjög einfalt en getur verið skelfilega erfitt samt sem áður að koma sér af stað...koma rútínunni í gang. En það tekst.......gerir það alltaf. Svo nú sit ég og er að leiðinni í rúmið mitt góða og ætla að sofna yfir einum gömlum góðum FRIENDS þætti....það finnst mér lang best. Og á morgun er mánudagur (ekki minn uppáhaldsdagur) en ég er samt búin að ákveða að ég ætla að eiga FRÁBÆRANN dag á morgun og frábæra viku. Læt þetta duga í bili....góða nótt...bestu kveðjur úr Árbænum J

 

Það er laugardagskvöld (tæknilega séð komin sunnudagur) og ég sit hérna heima í lazyboy-stólnum mínum og er að fara að horfa á YES MAN...mig hefur langað til að sjá hana síðan hún kom út. Ég ákvað að kíkja aðeins í bæinn í kvöld....svona af því að það er menningarnótt. Var komin niður í bæ rétt upp úr 21:00. Tók smá rölt eftir Tjarnargötunni, niður Austurstræti og tók svo stefnuna upp Laugaveginn. En þegar ég var hálfnuð upp Laugaveginn fékk ég alveg nóg af öllu þessu FÓLKI (í misgáfulegu ástandi) og sneri við. Loksins þegar ég losnaði úr miðbænum keyrði ég eins og hámarkshraðinn leyfði heim í Árbæinn. Mikið var gott að komast heim J úr þessum kæfandi fólksfjölda. Annars er bara allt gott að frétta. Við erum smátt og smátt að komast í okkar daglegu rútínu eftir sumarfríið. Ég er að fara í nám í vetur. Þetta kallast LEIKSKÓLABRÚ og er ætlað fyrir starfsmenn á leikskólum sem eru 22 ára og eldri og hafa unnið í minnst 3 ár á leikskólum. Eftir þetta munu launin mín hækka, ég fæ annað starfsheiti og þetta mun opna mér leið inn í margt annað. Hlakka svo til....og ég vona bara að ég fái að vinna þar sem ég er núna það sem eftir er. Sem sagt sumarið er að verða búið, við erum svo heppin að halda vinnunun okkar, ég er að fara í skóla og okkur gengur bara mjög vel. Maður fer fljótlega að leiða hugann að jólunum og öllu sem því tengist.....ja ég allavega geri það. En jæja ég held að ég láti þetta duga í bili, ætla að fara og horfa á YES MAN. Eigið góðan dag á morgun og góða komandi vinnuviku.

 

Jájá kominn ágúst og sumarfríið mitt senn að verða búið. Við erum búin að eiga yndislegt sumarfrí. Búin að fara í sund, gönguferðir, hjólaferðir, skruppum norður til tengdó í afslöppun og detox J En hápunktur sumarfrísins var án efa Þjóðhátíð í Eyjum. Og við tókum Jakob með okkur í ár. Og ég get sko alveg fullyrt það að hann var alveg að „fíla“ sig í tætlur. Hann spurði pabba sinn hvað hann þyrfti að vera gamall til að fara einn þangað.......og fékk þetta svar: Það er langt í það Jakob minn!!!! Þetta verður sko ekki hans síðasta Þjóðhátíð því get ég lofað. En þetta var frábær Þjóðhátíð í alla staði. Veðrið var frábært (nema síðustu tveir dagarnir), hátíðin sjálf var mjög skemmtileg og tókst vel til...brennan var flott (engin smá hvellur þegar hún sprakk), flugeldasýningin var sú allra flottasta sem ég hef séð á þessum 9 árum (gamlárskvöld hvað???), hef aldrei séð jafnmarga í brekkunni í brekkusöngnum eins og í ár og blysins voru náttúrlega bara flott og eins og alltaf fékk ég gæsahúð og táraðist þegar kveikt var á blysunum og LÍFIÐ ER YNDISLEGT sungið. En það er talið að það hafi verið um 20.þúsund manns í brekkunni á sunnudagskvöldinu. Jónbjörgin mín kom líka með okkur og ég fullyrði það að henni fannst ekkert minna gaman en Jakobi. Við fengum gistingu á frábærum stað. Aðeins frá dalnum þannig að maður varð ekkert var við hátíðahöldin þegar maður var komin heim í bólið, hjá eldri hjónum sem við urðum lítið sem ekkert vör við, fengum aðganga að baðherbergi, eldhúsi, þvottavél og svo var búið að búa um okkur eins og á hóteli þegar við mættum á staðinn. En þó að það hafi verið gaman í Eyjum þá var samt svo óendanlega gott að komast HEIM...heim í rúmið okkar og íbúðina okkar. Núna erum við bara að njóta þess sem eftir er af sumarfríinu okkar. Ég fer að vinna þriðjudaginn 11.ágúst, Robbi fer að vinna mánudaginn 17.ágúst og Jakob fer norður sunnudaginn 16.ágúst eftir 6 vikna dvöl hérna hjá okkur. Ætlum að halda upp á afmælið hans laugardaginn áður en hann fer.....strákurinn okkar er að verða ELLEFU ÁRA!!!!! Jæja elskurnar ég held að þetta sé komið gott í bili. Eigið góða daga elskurnar og verið nú duglega að kommenta fyrir mig....mér þykir svo vænt um kveðjurnar frá ykkur!!!! Góða nótt......

 

Já það er sunnudagsmorgun, sólin skín og mér líður vel. Á morgun hefst sumarfríið mitt formlega. Ég þurfti náttúrlega að starta fríinu með smá gubbupest og skemmtilegheitum. Kom heim um hádegið á föstudaginn alveg að farast í maganum og búin að gubba í vinnunni. Þannig að ég fleygði mér bara upp í rúm og svaf til 16:00 en þá stalst ég í gleraugnabúðina upp á Höfða sem var verið að opna og sótti nýju gleraugun mín og sólgleraugun. Er búin að liggja í leti eiginlega alla helgina. Nema í gærkvöldi þá tók frúin sig til og undirbjó skotið hérna hjá okkur undir málingu. Stóð með háþrýstidælu hérna úti í klukkutíma og hreinsaði gamla málingu og mosa af veggjunum í skotinu. Svo í dag ætla ég að grunna og mála og gera fínt. En jæja....síðasta vikan fyrir sumarfrí var frekar erfið. Hún fór í jarðafarar undirbúning. Á miðvikudaginn s.l fylgdum við elskulegum tengdaafa mínum síðasta spölinn. Hann var yndislegur og góður maður og ég kem til með að sakna hans mikið. Það reyndist okkur öllum erfitt að kveðja hann, bæði í kistulagninunni og í jarðaförinni. En eftir standa frábærar minningar um yndislegann og góðan mann sem við munum varðveita alla tíð. En já nú bíðum við Jakob eftir því að eiginmaðurinn/pabbinn komist í sumarfrí en hann klárar á mánudagsmorguninn. Þá getum við farið að gera eitthvað skemmtilegt öll saman. Svo teljum við náttúrlega bara niður í Eyjar og vá hvað ég hlakka til að sýna Jakobi hvar við áttum heima og bara fara með hann út um ALLT þarna. Hann man lítið eftir þessum tíma en vonandi rifjast eitthvað upp fyrir honum. Í dag ætla ég að skreppa í sundlaugina og næla mér í smá tan....ekki amalegt að byrja sumarfríið svona. En ég held að ég láti þetta duga í bili. Eigið þið góðann dag elskurnar og gott sumarfrí....veit ekkert hvenær ég blogga aftur J Þangað til næst....knús elskurnar og koss.

Jæja það er kominn 1.júlí og maður stendur bara og spyr sig: hvert fór júní mánuður??? Síðustu dagar hafa verið frekar erfiðir....en samt í bland við létti og feginleika. Elsku Kjartan afi (móðurafi Robba) dó aðfaranótt þriðjudagsins 30.júní. Hann var umkringdur ástvinum sínum þegar hann kvaddi þennan heim. Þetta var afskaplega falleg stund og friðsæl. Og hann var svo fallegur og friðsæll enda var hann þessari stund fegnastur. Eftir standa ótal minningar um yndislegann og skemmtilegann mann sem var öllum góður. En þetta er víst það sem liggur fyrir okkur öllum og eina sem við getum verið alveg viss um í lífinu. En í dag förum við út á flugvöll til að sækja Jakob sem ætlar að vera hjá okkur í 6 vikur, eða alveg til 16.ágúst. Við ætlum okkur að njóta sumarsins saman og gera margt skemmtilegt. En ég hlakka mest til þess að fara til Eyja, ekki bara vegna þess að við erum að fara á Þjóðhátíð heldur vegna þess að mér finnst ég alltaf vera að koma heim. Mér þótti afskaplega gott að búa þarna og sakna þess mikið. Ef ég fengi eins góðan vinnustað þar og ég er á núna og Robbi fengi líka góða vinnu þar og gott húsnæði þá held ég að við myndum ekki hugsa okkur tvisvar um. En okkur líka orðið bara mjög vel hérna í borginni. Það er sjálfsagt hægt að venjast öllu. UPPFÆRT: ég gleymdi náttúrlega  að taka það fram þegar ég bloggaði að við erum að fara í brúðkaup 18.júlí hjá Björk frænku. Þessi magnaða kona ætlar að ganga í hjónaband með kærastanum sínum. Og jú Björk ég hlakka ekkert lítið til að vera viðstödd  En jæja ég held að ég láti þetta gott heita í bili og fari að hafa mig til í vinnuna. Eigið góðan dag elskurn

Bara kominn 20.júní....sumarið er komið á fullt. Það verður komin júlí áður en maður veit af og sumarfríið líka. Robbi á að vera í fríi en hann er svo duglegur að vinna að hann tók aukavaktir á mánudags-, þriðjudags- og miðvikudagskvöld. Svo var hringt í hann áðan rétt fyrir 7 og hann beðinn um að taka vakt á flugvellinum í vopnaleit og svo er hann að fara að vinna annað kvöld. Ég má prísa mig sæla að fá að sjá hann milli vakta. En það er gott....allur aukapeningur kemur sér vel á þessum síðustu og verstu tímum (nei segi bara svona). Engin heilvita maður segir nei við aukavinnu eins og efnahagsástandið er núna. En hann kemur heim (í dag) vonandi ekki mikið seinna en 10 og þá skal haldið í bæinn því við ætlum að fara og kaupa okkur rúm. Gamla rúmið okkar (sem er nota bene 15 ára gamalt) er alveg að syngja sitt síðasta. Miðjan á því er að verða eins og gígur í eldfjalli. Og nær undantekningarlaust vakna ég þreytt og illt í bakinu. Þannig að okkur finnst vera kominn tími til að við fáum okkur nýtt. Við förum bæði í sumarfrí í júlí...10.júlí er síðasti vinnudagurinn minn og ég held að Robbi klári síðustu vaktina mánudaginn 13.júlí. Jakob kemur með flugi 1.júlí og verður til 16.ágúst. Við höfum ekkert planað en finnum okkur eflaust eitthvað til skemmtunar. Jæja held að ég reyni að leggja mig aftur....ekki eðlilegt að vera vöknuð kl 06:00 á laugardagsmorgni, amk finnst mér það ekki. Ég skora á alla sem lesa þetta blogg að fara í Langholtskirkju á morgun (sunnudaginn 21.júní) kl 11. Björk frænka verður með hugvekju og ég held að öllum sé hollt að hlusta á þá konu. Hún er mögnuð manneskja og mesti töffari og hetja sem ég þekki. Eigið góðan dag og njótið lífsins.

 

Jæja svakalega er maður orðinn latur að blogga...þetta er alveg til skammar.En semsagt hér koma fréttir. Eiginmaðurinn kom heim af sjónum á mánudaginn í síðustu viku og þá glaðnaði heldur yfir frúnni J Á föstudaginn 05.júní hélt bóndinn upp á 28 ára afmælið sitt. Við fórum út að borða á Brasseri Askur með tengdamömmu og Jakobi. Maturinn var æðislegur og eftirrétturinn ekki síðri. Á laugardagsmorguninn skelltum við, litla fjölskyldan, okkur í göngu á Esjuna ásamt tengdamömmu, Einari og Árna bræðrum hennar, Bryndísi og Möggu, mágkonum hennar. Árni og Magga fóru rúmlega hálfa leið en við hin fórum alla leið á TOPPINN. Og ég var ekkert lítið stolt af sjálfri mér J Við tókum okkur góðann tíma í gönguna, nutum útsýnisins í miklum mæli og náttúrunnar. Við vorum 5 og ½ tíma upp og niður. Ég er alveg til í að gera þetta aftur. En skrokkurinn fékk heldur betur að finna fyrir þessu daginn eftir. Ég vaknaði með svakalegustu strengi sem ég hef fengið í langann tíma...úff. Jakob fór norður með Ellu tengdamömmu á sunnudaginn en kemur aftur 1.júlí og verður alveg til 16.ágúst. Framundan er sumarið með öllu sem því fylgir. Ekki komið á hreint ennþá hvort við förum á Þjóðhátíð en við förum ekki nema fá heimagistingu. Svo er amma mín 70 ára á morgun. Fór í dag og keypti gjafabréf í dekur handa henni, lúxus fótsnyrtingu í Meccaspa (hún er búin að fá gjafabréfið svo það er í lagi að skrifa þetta hérna). Jæja ætla að henda mér upp í rúm og fara að sofa í hausinn á mér. Góða nótt....kveðjur úr borginni!!!!!!

 

Jæja það entist ekki lengi hjá mér að vera „hætt“ að blogga. Nú er frúin orðin grasekkja...lítið glöð með það. Eiginmaðurinn fór á sjó á miðvikudaginn, eiginkonunni til sérstakrar ánægju, eða þannig. Ég er nú einusinni þannig gerð að ég er svakaleg tilfinningavera. Skipti mjög auðveldlega skapi. Er rosalega fljót upp, fljót niður aftur, er alls ekki langrækin og það er mjög auðvelt að særa mig. Út á við virðist ég ógurlegur töffari. Get alveg rifið kjaft og svarað fyrir mig, segi yfirleitt bara það sem mér FINNST, þó ég viti vel, um leið og ég segi mína skoðun, að oft má satt kyrrt liggja. En hjá mér er mjög stutt milli hláturs og gráturs. T.d núna þessa 2 daga sem liðnir eru frá því að Robbi fór á sjóinn er ég búin að gráta heil ósköp. Og ég skammast mín ekki neitt fyrir að segja það!!! Ég bara get ekki að því gert að ég sakna hans svo hræðilega mikið að hjartað í mér er stundum að bresta. Og ég get bara ekki bælt niður tilfinningarnar sem því fylgja. En meðan ég var í vinnunni á föstudaginn t.d sást ekkert á mér. Ég setti upp „professional“ vinnusvipin, fór í búð eftir vinnuna, en um leið og ég kom heim og lokaði hurðinni brustu stíflurnar. Ég bara grét og grét. Kannski finnst sumum ég vera kjánaleg, dramadrottning eða asnaleg bara.....mér er sama. Svona er ég bara. En það hefur líka alveg sýnt sig þessa daga hverjir reynast vera vinir þegar maður þarf einhvern til að tala við eða jafnvel gráta hjá og létta af sér.  Ég upplifi mig algjörlega ALEINA hérna núna og hef sjaldan verið svona einmana. Ég tel mig vera góðan vin. Ég svík ekki vini mína né tala illa um þá, ef ég hef planað eitthvað með vinum mínu hætti ég ekki við  á síðustu stundu bara „af því“, ég er alltaf tilbúin að hlusta á vini mína eða fara til þeirra og vera hjá þeim ef þeim líður illa og þurfa á VINI að halda, og ég fer ekki í fýlu við vini mína bara afþví þeir gera ekki eins og ég vil. Vinasamband mitt við mína vini er ekki bara á mínum forsendum heldur einnig þeirra. Vinir mínir og fjölskyldan eru það mikilvægasta og dýrmætasta sem ég á og ég myndi aldrei neitt framyfir vini mína og fjölskyldu þyrfti einhver úr þessum hóp á mér að halda. Til þess elska ég þetta fólk of mikið og ber meiri virðingu en svo fyrir því. Takk fyrir mig og góða nótt.

Hef ákveðið að hætta að blogga hérna í bili......bara er þreytt, leið og döpur og hef hvorki nennur né löngun til að blogga akkúrat á þessari stundu. Veit ekkert hvort eða hvenær ég kem til með að blogga hérna aftur!!!!!!!!!!!! Kveðja Þóra.